Fien Brouwers, Fran Verwimp en Fabrice Doms, werkten als leerlingen van onze school mee aan het boek ‘Genummerd voor het leven. De laatste getuigen van de concentratiekampen in Europa.’ Ze kregen het voorrecht Lierenaar Paul Baeten te interviewen, die als één van de weinige politieke gevangenen de Duitse concentratiekampen overleefde. Op zijn zeventiende werd Baeten opgepakt in Lier, verklikt als lid van het verzet. Baeten werd opgesloten in de gevangenis en later weggevoerd naar Esterwegen. Hij belandde achtereenvolgens in Gross-Rosen en overleefde ook de gruwel van het kamp Dora. Compleet uitgeput en zwaar ziek geraakte hij na de bevrijding via geallieerden weer in België. Jarenlang zweeg hij over de horror die hij beleefde. Tot hij het een aantal jaren geleden zijn plicht vond om erover te praten. De ontmoeting met deze ‘laatste getuige’ maakte een diepe indruk op onze leerlingen. Het relaas van hun ervaring schreven Fien, Fran en Fabrice neer als bijdrage in dit boek.

Uitgeverij Davidsfonds over ‘Genummerd voor het leven. De laatste getuigen van de concentratiekampen in Europa’:

Auschwitz-Birkenau, Treblinka, Fort Breendonk, Bergen-Belsen, Theresiënstadt, Kamp Westerbork...Verspreid over Centraal-Europa liggen de tientallen concentratie- en vernietigingskampen van het naziregime. Hun namen zijn voorgoed verbonden met één van de zwartste periodes uit onze geschiedenis. Ze staan symbool voor de gruwel van de Tweede Wereldoorlog.

In dit boek doen de laatste overlevenden uit de concentratiekampen hun verhaal. Raciale slachtoffers van de Holocaust, politieke en andere slachtoffers van het naziregime, verzetstrijders en partizanen, ondergedoken joodse kinderen en hun hulpverleners. Stuk voor stuk getuigenissen die naar de keel grijpen en je niet meer loslaten. Ook de historiek van elk kamp wordt kort geschetst met een blik op wat er vandaag nog van overblijft. Genummerd voor het leven is een bijzonder tijdsdocument en bovenal een eerbetoon aan alle slachtoffers van fascisme, discriminatie, antisemitisme en racisme.

De getuigenissen werden opgetekend door een heterogene groep jongeren uit alle schoolnetten, opleidingsniveau en opleidingsvormen. Een bijzondere samenwerking tussen jong en oud met een gemeenschappelijk doel: een oproep om de gruwel van de Tweede Wereldoorlog nooit te vergeten en nooit opnieuw te laten gebeuren.